HOE WORDT GEHARD GLAS GEMAAKT?

Gehard glas is ongeveer vier keer sterker dan 'gewoon' of gegloeid glas. En in tegenstelling tot gegloeid glas, dat bij breuk in scherpe scherven uiteenvalt, breekt gehard glas in kleine, relatief ongevaarlijke stukjes. Daardoor wordt gehard glas gebruikt in omgevingen waar de veiligheid van mensen in het geding is. Toepassingen zijn onder andere zij- en achterruiten van voertuigen, voordeuren, douche- en badwanden, squashbanen, tuinmeubilair, magnetrons en dakramen.

Om glas voor te bereiden op het hardingsproces, moet het eerst op de gewenste maat worden gesneden. (Sterktevermindering of productbreuk kan optreden als er na de warmtebehandeling bewerkingen plaatsvinden, zoals etsen of afwerken.) Het glas wordt vervolgens gecontroleerd op onvolkomenheden die tijdens het hardingsproces tot breuk kunnen leiden. Met een schuurmiddel zoals schuurpapier worden scherpe randen van het glas verwijderd, waarna het glas wordt gewassen.
ADVERTENTIE

Vervolgens ondergaat het glas een warmtebehandeling waarbij het door een temperoven gaat, in batches of met een continue aanvoer. De oven verhit het glas tot een temperatuur van meer dan 600 graden Celsius. (De industriestandaard is 620 graden Celsius.) Daarna ondergaat het glas een afkoelingsproces onder hoge druk, genaamd "afschrikken". Tijdens dit proces, dat slechts enkele seconden duurt, wordt lucht onder hoge druk op het glasoppervlak geblazen vanuit een reeks sproeiers op verschillende posities. Afschrikken koelt de buitenste oppervlakken van het glas veel sneller af dan het midden. Naarmate het midden van het glas afkoelt, probeert het zich terug te trekken van de buitenste oppervlakken. Hierdoor blijft het midden onder spanning staan ​​en komen de buitenste oppervlakken onder druk te staan, wat gehard glas zijn sterkte geeft.

Glas breekt onder spanning ongeveer vijf keer gemakkelijker dan onder druk. Ongehard glas breekt bij een druk van 6000 pond per vierkante inch (psi). Gehard glas moet volgens de federale specificaties een oppervlaktedruk van 10.000 psi of meer hebben; het breekt over het algemeen bij ongeveer 24.000 psi.

Een andere methode om gehard glas te maken is chemisch harden, waarbij verschillende chemicaliën ionen uitwisselen aan het oppervlak van het glas om compressie te creëren. Omdat deze methode echter veel duurder is dan het gebruik van hardingsovens en afkoeling, wordt deze niet veel gebruikt.